De Vervelende Buren Pagina - vervelend.com

Tja buren je kan het ermee treffen, maar ook je leven tot een hel maken!

Het is jaren geleden al begonnen en nooit echt opgehouden met sarren en hun zin door drijven.

Je wilt niet weten wat voor ellendigs we nu weer meemaakten met onze buren. Kees en zijn vrouw (vrouw Kees) hebben van die blaffende honden, maar lijken zelf wel op (asociale kees) honden vinden wij. Ik zal uitleggen waarom wij dit denken.

Naast ons in de straat woont sinds 3 jaar een ontzettende lastpost cq snotneus van een buurvrouw. In het begin, dus vanaf de eerste dag dachten wij dat ze een bulldozer in huis had, het blijkt een stofzuiger te zijn, die dwars door plinten en vloeren moet om haar smetvrees wat af te remmen.

Wij hebben nou al negen jaar last van onze buren, het is echt vreselijk. Het zijn gewoon complete terroristen. Het gezin bestaat uit 4 personen, vader, moeder, dochtertje van 7 en zoontje van 3, o ja en de ontzettend losgeslagen idioot van een hond. Ook zijn er nog verschillende vervelende familieleden, die boel een komen ‘opvrolijken’.

Ongeveer twee jaar geleden verhuisden wij van ons jaren ’50 huis naar een mooie nieuwbouw woning. Het leek allemaal geweldig. Een nieuwe wijk, met overal mensen die net als wij net verhuisd waren en tegen dezelfde problemen en ergernissen aanliepen als wij. Dat gaf meteen een band. Onze nieuwe buren leken heel aardige mensen, die er ook echt bovenop zaten om al die typische nieuwbouw-problemen zo snel mogelijk opgelost te krijgen. Nadat wij een keer bij hen ‘s avond op de koffie geweest waren, kwamen zij uiteraard ook een avondje bij ons.

Ik geloof dat het rond 1988 moet zijn geweest toen ik thuis wegging in m'n studie periode en samen met m'n eerste vriendinnetje een leuk stulpje vond in Weert. Het was een 4 verdieping groot appartement en vrij luxe. We hadden leuke buren rond om ons heen en ik woonde er ook heel graag. Onze bovenburen waren bijna van de zelfde leeftijd en daar konden we het goed mee vinden. Zo waren de eerste 2 jaartjes heel erg leuk en ik had geen spijt dat ik bij m'n ouders was weggegaan om te gaan hokken.

Ik zit (samen met andere buren) in een groot dilemma. Er is bij ons een man die mensen terroriseert, bedreigd en zelfs fysiek geweld niet schuwt.

Wij wonen in een dorp in het zuiden van het land. We zijn hier gaan wonen omdat er in onze vorige woning tot 4 maal toe is ingebroken. We hebben toen een huis gekocht in een dorp omdat we dit soort zaken daar niet verwachten. Ik moet toegeven dat we op dat moment oogkleppen op hebben gehad.