De Vervelende Buren Pagina

Je wilt en kunt het gewoon niet geloven wat een buren er zich naast ons bevinden. Ik ben echt geen man die intelligentie hoog in het vaandel heeft en zelf denkt het allemaal te weten. Verre van dat...MAARRRRRR... (u hoorde het natuurlijk al aankomen) de houten afscheidingspaaltjes in ons plantsoentje hebben een hoger iq dan de wandelende vleesmassa's die naast ons wonen. Echt van die figuren die bij zo'n televisiespel het antwoord niet weten als er "Bro.d" staat en er gevraagd wordt om iets wat wij dagelijks nuttigen.

Sinds drie jaar wonen mijn ouders en ik in een prachtig eengezinshuis. Alles was prima, de buren perfect en de harmonie was echt goed. Er was een buurvrouw die vanaf het begin al erg opdringerig was en wilde graag altijd binnenkomen. Mijn ouders die altijd erg lief voor iedereen zijn, vonden het prima. Ze pasten regelmatig op de twee dochtertjes van deze vrouw. Na een tijdje bleek dat ze niet goed bij haar hoofd was. Ze deed alles na, richtte haar huis precies zo in en liep de deur plat. Tot op een dag ze niet meer kwam. Ze was opeens bevriend met een andere buurvrouw en vanaf die dag waren wij opeens de vijand... geen reden... geen idee waarom. Goed dachten wij, dan kom je niet. Niet wetende dat toen de ellende zou beginnen.

Het is nu 3 jaar geleden maar ik herinner het me als de dag van gisteren. 21 Maart 1998 de eerste dag van de lente en de dag waarop mijn zus haar nieuwe (eigen) huis betrok. De eerste kennismaking met de familie v. I. vond plaatst op de dag dat de heg voor het huis eigenhandig geknipt werd.

Voor iedereen die het (nog) zwaar heeft met z'n buren.

Nu het voorjaar volop bezig is, realiseren wij ons hoe heerijk het is dat onze vorige buren eind vorig jaar zijn verhuisd!.

Gelukkig is het inmiddels alweer lang geleden dat ik vervelende buren had. Maar zoiets vergeet je niet meer.

Nou waren onze vorige buren verhuist naar een nieuw woning. Omdat huizen in noord holland gewilt zijn,stond het huis dat ze achterlieten dus niet lang leeg. Al goed... half augustus nemen zij hun intrek. 3 aardig ogende kinder met 2 normale ouders.

In dit geval zijn WIJ de vervelende buren, tenminste, in de ogen van een onzer buren.

In ons rustige dorp Blaricum is een stel voor een jaar komen oppassen op huis en haard van een familie die een jaar lang de wereld op een zeilboot ronddobbert.

Wat zijn nou eigenlijk vervelende buren. Buren die ondanks afspraken die je maakt over het parkeren van de auto, gewoon doen waar ze zin in hebben. Of zijn vervelende buren die toen ze zelf nog geen kinderen hadden, je dochter om kwart over zeven 's avonds uit staan te schelden omdat ze met een basketbal op straat speelt. Die inmiddels zelf een klein kind hebben die de heleboel bij mekaar jankt de hele dag. En dan maar je mond houden.

Het begon allemaal een jaar of 2 geleden... Wij waren zelf NET een half jaar in ons nieuwe huis getrokken, en waren dus eindelijk gesetteld na al dat verbouwen, slopen enz. Tot onze GROTE verbazing werd het huis Beneden ons, dat net 3 weken leeg was ongeveer alweer gevuld met spullen... beter gezegd Volgestapeld met Grote rotzooi.. en ja hoor daar kwamen de gezellige buurtjes al aanhuppelen... de hillbillie's waren er niks bij... een vent van een kilootje of 130? Een vrouw waarvan haar wangen zo ingevallen waren dat het wel een verslaafde moest zijn. Een jongetje van 7 a 8 jaar.. een klein meisje van een jaar of 4 en een dochter van 18. welnu om het Jongetje (beter gezegd ***lijertje) zal de ''rest'' van dit traumatiserende verhaal gaan.