De Vervelende Buren Pagina

Het gezin bestaat nu uit 5 kinderen en allemaal hebben ze van diezelfde gore gezichten: Jan, die is nu 15, Marleen (het is duidelijk dat deze naam door de ouders zelf is verzonnen) van 13, Saskia van een jaar of 9 nu denk ik, en Klaas en een-meisje-van-wie-ik-de-naam-niet-meer-weet-maar-wat-niet-erg-is-omdat-die-naam-toch-afgrijselijk-zal-zijn, deze laatste twee zijn een tweeling van ongeveer 5 jaar oud denk ik. Voor de duidelijkheid: ik ben nu dus 16 en een halfjaar ouder dan Jan.

Ik was denk ik een jaar of 3 toen het gezeik begon. Ik was heel, heeeel vroeger vriendjes met hem, maar dat veranderde al gauw in vijandschap, toen hij mij begon te slaan en schoppen. Ook de andere meisjes uit de buurt begon hij heel naar te behandelen. Tegen jongens durfde hij vaak niet verder te gaan dan schelden, alleen jochies van 2 jaar jonger durfde hij aan, de lafaard. Vanaf dat moment was het over met ons geduld en werd hij verstoten uit de buurt: hij had geen vrienden meer.

Maar ik ging met Marleen om, zijn zusje die ook leed onder zijn verschrikkingen, waardoor ik nog steeds met hem te maken had. Op een gegeven moment, ik was hooguit een jaar of 6, ging hij mij met een mes achterna! En dit ging hij steeds vaker doen.

Maar als het eenmaal zomer was geworden pakten we hem altijd op een vreselijke manier terug: we vulden onze watertanks en onze waterpistolen en gingen met de gehele buurt op hem af. Als we hem dan eindelijk gevonden hadden, bijna in zijn broek schijtend van angst, hielden twee jongens hem vast en leegden we onze waterreservoirs op zijn hoofd. Dat was altijd het hoogtepunt van het jaar. Als hij dan helemaal zeiknat was, zette hij het op een janken en kwam zijn vader aanrennen al roepende: JANTJUUUH, KOM MAAR BIJ PAPA!! En dan kwam hij hoor, en weg was hij, achter slot en grendel in huis opgesloten. Even later kwam die vader, Kees Monster, dan aanbellen bij ons huis. Dat gebeurde altijd, voor de onnozelste dingen. Dan werd het altijd ruzie aan de deur. Een keer zei mijn moeder dat Kees het onder zijn ellebogen had en toen kreeg mijn vader een klap. Dat pikte hij dus niet en gaf Kees ook een hijs. Toen droop Kees toch maar af, bang als hij was.

Eén bepaalde gebeurtenis die ik me nog herinner als de dag van gisteren zal ik jullie niet onthouden:

Op een dag waren we hem met ons water weer eens achterna gegaan en toen vluchtte hij. Hij vluchtte een poort in, waar Piet (een roodharig ventje met een gouden brilletje en een roze verschoten broek met een mintgroen T-shirt war je bijna geen kleur meer op kon ontdekken: echt een jongen waarvan je zou denken dat hij niet helemaal goed wijs is en ik nog steeds mijn twijfels over heb of dat ook niet het geval is) midden in de brandgang een tent had gebouwd samen met zijn moeder. Daar zaten ook een paar van die andere zielige kindertjes in en Piet zelf natuurlijk, maar ook zijn moeder mocht niet ontbreken. Op het moment dat ze er met zijn allen gezellig in zaten te praten, kwam Jan de hoek om, recht op die tent af. De kinderen schrokken daar nog niet van en lieten hem binnen in de tent, waar hij zich onzichtbaar hoopte te maken voor ons. Toen wij eenmaal ook de brandgang inkwamen - we zagen de angst op de kleine kindergezichtjes die toch wel 2 jaar jonger dan ons waren - en recht op de tent afvlogen, wetend dat Jan daarin verstopt zat, kwam Piets moeder eens om het hoekje kijken om te zien waar nou al dat lawaai vandaan kwam. Op dat moment zetten we het net op een spuiten, zodat de tent, Jan, de kindertjes èn de moeder zeiknat waren! Toen werd die moeder helemaal rood, later zelfs paars en greep ze twee jongens van onze kant vast! Wij hebben haar toen helemaal ondergespoten en ze is naar binnen gevlucht. Jan werd op zijn beurt meegenomen door zijn vader die zich over hem ontfermde.

Nu ‘Jantje’ bijna 5 jaar geleden is verhuisd, weg uit onze buurt, eindelijk, kan hij een andere buurt onveilig te maken (die is overigens op honderd meter afstand van ons) door oude dametjes te bekogelen met modder en elastiekjes, stenen naar eenden te gooien, etc., etc. o ja, en kleine kinderen op de grond te gooien of zijn kleine zusje van de trap te gooien, dat deed hij ook vaak. Vind je ’t dan heel gek dat dat kind een IQ van een varken heeft?

Dat probleem is dus opgelost, maar er zijn nog twee andere problemen: onze buren. En dan nog wel van beide kanten! Als eerste zal ik beginnen over de (alweer) zwaar gereformeerde kant. Deze familie wil ten eerste koste wat het kost de grootste zaak van de stad hebben en ten tweede gunnen ze dat mijn ouders niet.

De buurvrouw, Klazien (wat een naam) heeft een enorm molenpaard-model, inclusief stalpoten en is een typisch voorbeeld van een roddel. Goh, wat kan dat mens kletsen zeg! En als ze iets wil weten van bepaalde mensen, o dan klampt ze hen toch gewoon aan met de mededeling dat ze dat en dat nou eerst wel eens wil weten? Geen probleem hoor!

Een probleem is dat ik me door dat mens maar zo weinig mogelijk in de tuin begeef: dan staat ze namelijk boven achter de gordijnen te kijken wat ik aan het doen ben en wil ze praten. Ik kan ook geen vriendje onopgemerkt meenemen naar mij huis: dat heeft ze ook door. Ze praat nu al een jaar niet meer met mijn ouders (geen idee waarom niet meer, mijn ouders ook niet), maar het is wel lekker rustig zo - maar kon het pasgeleden toch niet nalaten om te vragen aan mijn vader van: “goh, heeft Wendy een vriendje?”
“Nee,” zegt mijn vader, “dat is gewoon EEN vriend”. Maar dat geloofde ze dus niet en nu weet heel de stad het dus. Maar het is allang weer uit! En als ze dan ook nog hoort dat IK het heb uitgemaakt is ze helemaal hels: dat mag een meisje nooit doen in die kringen. De jongen mag het meisje uitkiezen en het meisje heeft daar niets over te zeggen!

Verder heeft dit mens op alles en iedereen commentaar, alleen zij zelf en haar zoon is goed.
Ik ben te modern en te werelds, maar ook heb ik een keer gezwaaid naar haar toen ze weer eens achter de gordijnen stond. Dat heeft ze ook niet zo op prijs gesteld denk ik… Mijn moeder heeft te snel door wanneer Klazien iets wil weten wat mijn moeder niet wil zeggen en mijn vader is te nors. En hij heeft een keer ’s nachts de wc doorgetrokken, omdat hij naar de wc was geweest, logisch. Maar dat mocht schijnbaar niet, want de buurvrouw was er dus wakker van geworden beweerde ze. Dat is ze hem altijd kwalijk blijven nemen.

Dan gaan we nu verder op de andere kant van ons huis. Daar woont dus echt een oud rotwijf van 90(!) die zo bij de NSB kon - Klazien trouwens ook, die lapt je er zo bij door haar geroddel, ze gaan ook ALTIJD in het moffenland op vakantie, iets wat me totaal niet bevalt - maar dat doet nu even niet terzake.

Vanaf het moment dat mijn ouders in dit huis kwamen wonen, zo’n 17,5 jaar terug, begon het gezeik al. Ze wilde mijn ouders commanderen en de auto van mijn ouders mocht niet voor haar deur staan (zij had geen auto en mijn ouders hadden er twee), want haar zoon kwam nogal vaak. Later bleek dat die zoon van haar maar 1 keer in het jaar een uurtje kwam en dit dan ook nog eens op de fiets deed. Mijn ouders zetten die auto dus gewoon voor haar deur, omdat er ergens anders geen plek was en zij toch geen auto had. Daarom heeft ze maar gedreigd de banden van de desbetreffende auto lek te prikken, en toen dat niet hielp is ze met herrie maken begonnen.

Deze buurvrouw begint dus ’s ochtends om half 8 uur de radio op zijn hardst aan te zetten en met de deuren te slaan. Ze weet dat ik vakantie heb, dus heeft ze voor het gemak deze tijd maar verzet naar half 8: kl*&%wi&@! Dit houdt ze vol tot een uur of 1 ’s nachts, dan gaat ze naar bed. Hoe ze de trap afloopt weet ik niet, maar volgens mij gebruikt ze daarbij een bulldozer of zo: ze neemt iedere trede twee keer, om zoveel mogelijk lawaai te veroorzaken, wat haar overigens goed lukt. Ze beukt zo hard op de treden dat het voor mij een vraag blijft waarom die treden nooit naar beneden zijn gestort, maar goed. Als je zomers buiten zit hoef je in ieder geval het nieuws nooit aan te zetten, want dat hoor je wel bij de buurvrouw. Dat scheelt dus weer elektriciteit. En ook van de reclame’s blijf je goed op de hoogte.

Zondags draait ze altijd keihard van die ‘piano-ping-ping’-muziek, waardoor je dus rechtop in je bed zit met je haren overeind en knallende koppijn. Dat was dan je weekeind.

Je begrijpt natuurlijk wel dat dit heel erg vervelend is, vooral als je nog maar een half jaar oud bent. Toen deed ze dat namelijk ook al. Mijn ouders hebben toen maar de politie gebeld, omdat ik niet kon slapen. Die is gekomen, maar toen zette ze die rotradio van haar gauw zachter, waardoor ze dus niks meer konden doen. Dat hadden ze overigens ook niet gedaan denk ik, want het zijn maar een stelletje lafaards bij die politie: als je in Gouda in elkaar wordt geslagen wachten ze twee uur tot ze zeker weten dat het veilig voor hen is en dan ben je dus al dood. In ieder geval, die politie is dus een-ik-weet-niet-hoeveel keer aan haar deur geweest, maar deden telkens niets.

Verder heeft ze haar tuin veranderd in een klimoptuin, zo lijkt het wel. Dit nare spul kruipt bij ons onder de heg door en als je niet oppast zit je er zo in verstrikt. Dit trekken we er dan ook maar met geweld weer uit. Haar totaal verrotte schutting heeft ze overigens aan de onze bevestigd met spijkers en schroeven en al dat soort zaken. Maar doordat die van haar zo scheef staat als een deur en in zijn geheel op die van ons leunt, gaat deze laatste ook steeds schever hangen…

Dan had ze ooit ook nog een ‘goudenregen’, zo’n boom met giftig geel afgevende irriterende blaadjes die ook nog eens overal blijven plakken, die groeide meer bij ons in de tuin dan bij haar. Daar kreeg mijn vader dus de balen van, vooral ook omdat je als je aan het zonnen was je niet bruin werd maar geel, dat hij een zaag heeft gepakt en de halve boom (tot precies op de scheiding) heeft afgezaagd. De takken heeft hij bij haar op de werf gegooid, evenals hij met het klimop altijd doet. Dat is namelijk een nare gewoonte van de buurvrouw zelf: als ze aan het vegen is gooit ze altijd alle troep in onze tuin.

Haar tuin heeft trouwens een dubbel doeleinde: als het geregend heeft is haar tuin, die heel erg verzakt is door er 40 jaar niets aan te doen, veranderd in een zwembad. Dan kun je daar dus zwemmen. Dit water stroomt als het een bepaald hoogtepunt bereikt dan de poort in en komt bij onze achterburen terecht. Die gaat dan al dat water weer de poort in staan vegen, een zeikerd als het is. Want stel je voor dat er een spettertje water op zijn serre komt! Dan vergaat de wereld natuurlijk, begrijp je wel!

Ik denk dat ik deze buurvrouw maar eens terug ga pakken door mijn eigen stereo eens even op zijn hardst te zetten, om 3 uur ’s nachts wel te verstaan! Zullen we eens kijken wie er hier het laatst lacht!

(*Alle namen en plaatsen zijn gefingeerd)