| (60Het bovenbuurwezen |
|
|
|
| maandag, 15 september 2003 20:45 | |
|
Sinds drie jaar woon ik in mijn huidige appartement in Amsterdam. Een huis waar ik lang op heb gewacht en dat zeer welkom was, daar ik met veertien man in een studentenflat woonde. En dat heb je op een gegeven moment wel gehad, ook al was ik daar meestal degene die voor overlast zorgde...
Maar goed, nu heb ik mijn eigen huis in een appartementencomplex vól mafketels. Hoe noemen ze dat ook weer, sociale woningbouw? Ik heb een hoekappartement, dus maar aan een kant naast me een buurman. Die buurman leerde ik pas kennen toe ik er al drie maanden zat en het bleek een schatje. Ik moet mijn muziek vooral hard zetten, anders hoort hij alleen de bastonen en daar is ook geen reet aan, vond -ie. Kat in het bakkie dus, van hem heb ik dan ook geen enkele last. Anders is het gesteld met een van mijn bovenburen, een wijf dat er een sport van maakt zo vaak mogelijk bij de slijterij gespot te worden, alcoholiste dus, met wie geen zinnig woord te wisselen valt. Laat me met rust, man! |


