De Vervelende Buren Pagina

Mijn verhaal is niet zo gruwelijk als de andere verhalen die ik hier las
maar wel een treffend voorbeeld van rare buren.

Wij kregen een jaar of 5 geleden nieuwe buren, een gezin van midden 30 met 5 kinderen. Dit zijn koophuizen dus moest er eerst ingrijpend verbouwd worden,tot diep in de nacht soms, maar goed, men wil van zijn stulpje een kasteel maken, alle begrip. De heer des huizes wilde ook graag een andere erfafscheiding, mij best die taxussen bevallen mij ook allerminst.

Meneer is echter te beroerd ZIJN taxussen te rooien dus die schutting zal er wel nooit komen. (ik heb mij inmiddels bekwaamd in het dekkend snoeien van de edele taxus dus dat zit wel goed).

Nu, 5 jaar later is de verbouwing nog steeds in volle gang, erg vervelend als je in ploegendienst werkt en overdag slaapt maar daar heb ik zelf voor gekozen en de wereld hoeft zich niet aan mij aan te passen toch? En dat hun huis inmiddels aan elkaar hangt van plamuur en gaten zijn mijn zaken niet.

Hun oudste zoon heeft het stappen ontdekt, vind ik normaal voor een jochie van 17, minder leuk vind ik dat hij een boompje brak bij het dronken over de schutting klimmen.
Minder normaal vind ik ook dat hun dochter zonder aanleiding op het fietszadel spuugde van mijn dochtertje. Minder normaal vind ik ook dat ze de ene dag HAAAAAAAIIIII roepen als ze je zien en de volgende dag doen of je onzichtbaar bent (behalve in april, dan probeert hij me zover te krijgen dat ik ZIJN taxussen uit de grond ruk).

Wat ik dus WEL grappig vond is dat na 5 jaar herrie schoppen wij een hond uit het asiel haalden en dat de buurvrouw prompt op de stoep stond, haar man werkte sinds kort in de nachtdienst en was wakker geworden van het geblaf. Ik heb verteld dat ik druk bezig was de bewuste hond te heropvoeden. Op mijn vraag of zij niet wisten dat ik ook ploegendienst draaide kreeg ik geen antwoord. Die hond is trouwens prima in orde, helemaal goed gekregen, maar dit terzijde.

Let op.....afgelopen oud en nieuw kijken ik en mijn vrouw uit het raam van de babykamer (met de baby, die is dol op vuurwerk) en ik zie de bewuste buurman 6 keer achter elkaar vuurwerk op onze auto gooiden, toen was de maat vol.

Ik ben naar buiten gegaan en heeft hem met "ferme lichaamstaal" duidelijk gemaakt dat ik hem dood zou slaan tot hij eraan zou overlijden als hij nog 1 keer raar gedrag zou vertonen :)
Sindsdien is het rustig, hebben die mensen hun rare gedrag ingezien of zou het iets te maken hebben met mijn tattoos, kale kop, 100 kilo, keuze van honden of het feit dat ik 30 cm groter ben dan hij?

Als we toch eens niet alleen ons huis konden kiezen bij de makelaar maar ook
onze buren... Utopia!