De Vervelende Buren Pagina

Sinds 1,5 jaar wonen wij in onze nieuwbouwwoning in een dorp in Limburg.
Aangezien we van een flat naar een woning in een klein dorp verhuisd zijn, verheugden wij ons op het dorpse leven. Verrast waren dan ook toen bleek dat de buren aan één zijde niet zo sociaal waren als ze zich deden/doen voorkomen.

Alles begon al tijdens de bouwfase van de woningen. De betreffende buurman vond het de normaalste zaak van de wereld om zijn bouwmaterialen voor ons kavel te plaatsen. Vriendelijk verzoek van onze zijde om de materialen te verplaatsen werd met diverse opmerkingen en scheldwoorden van de hand gewezen. Om de relatie met de buren niet meteen te verpesten zoek je dan maar zelf naar een oplossing. Vanaf dit moment begint de terreur van de familie, laten we ze voor de goede orde Bundy noemen.

De buurman, laten we hem Al noemen (en daar lijkt hij daadwerkelijk op) probeert gedurende een aantal maanden continue financiële gegevens te ontfutselen:
- Bij een nieuwe wagen: "hey wat heeft die gekost" (terwijl hij nota bene verzekeringsfraude heeft moeten plegen om een nieuwe/2e hands auto te kopen)
- "Jullie zullen wel veel voor de woning betaald hebben omdat jullie..."
Aangezien wij dit soort zaken niet aan de grote klok hangen, hebben wij dit Al ook niet verteld.

Eénmaal in de woning getrokken vinden ze het de normaalste zaak om hun 2 honden de hele dag in de tuin te laten. De stank van urine is derhalve onmiskenbaar, en blaffende honden is het gevolg. Vervolgens zit onze nieuwe auto voortdurend onder de hondenharen. Sinds kort is hij tot de intellectuele ontdekking gekomen dat hij dingen (lees rotzooi) in onze tuin kan gooien (zakjes, walnoten, papier, bladeren, takken etc). Daar kleine kinderen hun rotzooi ook niet kunnen opruimen loop ik elke avond structureel de tuin in en ruim de rotzooi netjes op. Een vuilniszak kost maar een paar eurocent, ik krijg frisse lucht, en ben mijn buurman heeft plezier in het leven.

In het dorp probeert hij aan iedereen het verhaal van de vervelende buren te vertellen die een luisterend oor heeft (zijn er niet veel), niet wetend dat de mensen al geruime tijd over hem roddelen. Aangezien ik ervan overtuigd ben dan iedereen zelf maar zijn vuile was moet buiten hangen doe ik hier ook niet aan mee.

De gezamenlijke klimop (die aan onze zijde) heeft het zwaar te verduren, met grote regelmaat trekt hij stukken los van de gezamenlijke erfafscheiding en gooit het wederom bij ons in de tuin (onderzoek van een expert heeft uitgewezen dat de plant de zomer waarschijnlijk niet haalt).

Dit is maar een greep van het treiterpatroon van Al, Peggy, Bud en Kelly Bundy. Aan de schrijfwijze kunnen jullie zien dat ik er nog steeds de humor van in zie (al is het af en toe slikken). Ik begrijp ook dat er ernstige voorbeelden van terreur zijn, wil alleen iedereen een hart onder de riem steken.