De Vervelende Buren Pagina

In de hete zomer van 2000 kochten wij een leuke woning. Het was onze eerste woning die we samen kochten en we hadden er zin in. Direct na het overhandigen van de sleutel zijn we naar ons nieuwe huisje gegaan. De buurman was bezig in zijn tuin en ik dacht me direct eens voor te stellen. Dus liep ik met uitgestoken hand zijn tuin in. Keurig krijg ik een hand en we stelden elkaar voor. Zijn vrouw, type ma Tokkie, stond in de deuropening. Ook haar wilde ik een hand geven. Ze keek me eens minachtend aan en draaide zich om om naar binnen te lopen. Helemaal versuft om zo'n reactie liep ik terug naar ons huis.

Al gauw kwamen we er achter dat zij van het kamp afkomstig is. Ze schreeuwt altijd, hoop lawaai,halve kamp komt er over de vloer, veel Jantje Smit etc. Echt ma Tokkie. Zelfde omvang, net zo’n slonzige kop.

Maanden later hebben we wegens vakantie eens een week op de herdershond van mijn schoonmoeder gepast. In deze week wordt ik ‘s morgens wakker en kijk uit het raam. Lijkt het net of iemand een bloempot op ons terras heeft gegooid. Als ik dichterbij kijk zie ik dat het een dikke hondendrol is die bij de buren voor lag, en welke met een hoop zand op ons terras is gegooid. Ik denk laat ik maar niet reageren. Ze zullen wel denken dat die drol van de herdershond is. Dat is niet zo want deze hond doet zijn behoefte enkel in de bosjes. Daarbij loopt ze niet los.

Ik heb eens wat dood hout van een boom gesnoeid Mijn moeder kwam op het idee om dit lekker op te stoken. Tijdens een barbeque heb ik de korf eens flink vol gegooid. Zogauw het goed brand heb je geen rook dus geen probleem. Maar toen het hout op was begon het eeen beetje te roken. Ik snapte zelf al gauw dat dit natuurlijk niet fijn is voor de buren en was al van plan de korf te verplaatsen naar de zijkant van het huis toen ma Tokkie begon te schelden. Het was niet van de lucht! Alle ziektes die je maar kan verzinnen werden gebruikt! Daar ze van begin af aan niks met ons te maken wil hebben heb ik niet gereageert. Dit vondt ze al helemaal erg en ze begon nog harder te schelden en schreeuwen.
We zijn toen naar binnen gegaan en hebben de barbeque voortgezet toen ma Tokkie uitgeraast was.

Naast haar geschreeuw en bezoek van luidruchtige zuipende kampers en Jantje Smit uit de stereo hebben we op het moment niet overdreven veel last van de buren, maar leuk is anders.

Van andere buurtbewoners hebben we dezelfde verhalen gehoord. Ik hoop dat het niet erger wordt. Anders steek ik een stel mercedes banden lek, vreet ik hun konijn op met kerst, en stuur ik onze hond op dat kutkeffertje van ze af...