De Vervelende Buren Pagina

Ik geloof dat het rond 1988 moet zijn geweest toen ik thuis wegging in m'n studie periode en samen met m'n eerste vriendinnetje een leuk stulpje vond in Weert. Het was een 4 verdieping groot appartement en vrij luxe. We hadden leuke buren rond om ons heen en ik woonde er ook heel graag. Onze bovenburen waren bijna van de zelfde leeftijd en daar konden we het goed mee vinden. Zo waren de eerste 2 jaartjes heel erg leuk en ik had geen spijt dat ik bij m'n ouders was weggegaan om te gaan hokken.

Tot in 1990 de bovenburen een kindje kregen en helaas moesten verhuizen. In eerste instantie leek de nieuwe buurman wel erg aardig, ik zal hem WILLEM noemen. Willem was 40 jaar, woog een 120 kg en was een viespeuk 1ste klas, rookte 2 pakjes sigaretten en een pak zware shag per dag en werkte s'nachts van 3.00 tot s'morgens 7.00. Al weet ik tot op heden niet wat hij deed. Hij was erg op zich zelf en ik zag hem alleen als ik naar school moest s'morgens.

Toen ik m’n studie had afgerond dat jaar en een baan kreeg zag ik een mooie jonge dame bij hem en ze kwam zich na een paar weken voorstellen. Haar naam was Bep (ja hoe verzin je het) En Bep was 17 jaar (23 jaar jonger maar dat moet toch kunnen), kwam uit het midden des land. Bep was de vriendin van Willem. Heel mooi zou je zeggen.

Nadat Bep van 53 kg naar een dikke 100 kg was gegaan in een half jaar begonnen de problemen. 1 hond en 3 katten op een appartement gaat niet. Dus daar waren de eerste problemen geboren. Er hing een stank als ik m’n balkondeur open deed daar werd je niet goed van! Willem was een bezeten auto monteur cq beunhaas en als ik weer had zitten klagen dan maakte hij dat goed door samen met mij naar de garage van zijn broer mijn auto APK te keuren of er een beurtje aan te doen. Dus na een bezoek aan m’n bovenburen dacht ik dat de problemen weer waren opgelost (voor hoelang het duurde). Ik had zelf ook een hond en die ging minimaal 4x per dag uit. We zouden samen zorgen dat de honden niets te kort kwamen.Ik had zijn sleutel en hij de mijne. Probleem opgelost zou je zeggen. Maar niets is minder waar. Bep was werkeloos en at en zoop de hele dag door. 4 Flessen cola en de frietpan stond 24 uur per dag aan. Dus als ik thuis kwam en ik honger had dan was ook mijn koelkast leeg.

Bep was nu ongeveer net zo lang als dat ze breed was. Maar ik had eigenlijk wel een klote baan en moest veel overwerken dus dat tolereerde ik (mijn hond moest ook uit). Ik dacht ff slot op de koelkast, en dat hielp. Tot dat ik na 13 jaar m’n trouwe 4 voeter moest laten inslapen. Ik dacht ff geen contact met de buren. Laat dat geld maar zitten dat ik je heb geleend. Nieuw slot op de deur. Geweldig.

Na 3 weken liepen de stront en de kattenzeik via hun balkon op de mijne. Echt walgelijk. Ook de vuilnis werd steeds vaker gedropt van 4 hoog en kwam dikwijls ook op de mijne terecht, zo ook bij de onderburen. Nu zat er helemaal geen beweging meer in die 2 want Willem had ook de bons gekregen van z’n baas. Nu sliepen ze bijna de hele dag door en s'avonds begon de herrie tot diep in de nacht. Het enige wat Willem nog deed was af en toe een autootje maken. Na de zoveelste klacht aan zijn adres ging het weer een weekje goed.

Ze nodigde me uit om wat te komen drinken op een avond. Ze gingen namelijk trouwen. Al een geruime tijd niet meer boven geweest zag ik een teringzooi daar zouden ze in de tv wereld van smullen. Ik kom binnen en Willem lag op de bank te slapen op de vieze hondendeken, Z’n gebit lag op de vloerbedekking tussen de grote zwarte plukken hondenharen (had zich zo zitten dabben dat hij de hele rug kaal had) en een kat lag daar aan te likken. Hij wordt wakker pakt het gebit en doet het zo in zijn mond! Ben 1 uurtje geweest want ik werd gewoon misselijk en moest naar de wc (wel m’n eigen dus). Iedereen had last van ongedierte, stank, lawaai, en zo kan ik nog wel even doorgaan. De week voor ik eindelijk vakantie kreeg werd ik nog gebeld door Bep. Ik moest acuut naar huis komen. Oké, dat deed ik, en toen ik aan kwam rijden zag ik de muren van het appartement doordrenkt. Ik snelde me naar boven. De wasmachine bleek van de droger te zijn gevallen en meer dan 6 uur lang was er water omlaag gestroomd. Bij het openen van m’n voordeur liep het me zo tegemoet. Zelfs in m’n tv zat nog water!

Langzaam begon m’n vriendin en ik een heel erg naar gevoel te krijgen t.o.v. die mensen(en de rest van de buurt ook) De maat was vol! Heb in die tijd alle instanties aangeschreven maar niets is er gebeurd. We hebben toen besloten om maar te verhuizen en een woning te kopen heel ver weg van die randdebielen.

Ik had nog meer kunnen schrijven maar dat zal ik jullie besparen(misschien ooit in boek formaat). Een jaar na dato ben ik nog eens op bezoek geweest in m’n ouwe buurtje en tot m’n verbazing zag ik dat Willem en Bep er niet meer woonden. De relatie was verbroken, Willem had een hartaanval gehad en de bouwvereniging had een ontsmetting team laten komen. Een hele maand lang hebben ze nodig gehad om alles te slopen en opnieuw te repareren. De buurt was blij, en wij ook voor hen. En dat in Nederland! Je ziet het kan altijd erger.