De Vervelende Buren Pagina

Naast ons bevindt zich een dependance van het Delta Ziekenhuis (Riagg, gestoord, gek Red.). De bewoners gaan voornamelijk om met katten die dan ook zo vetgemest zijn dat ze (net als de hoofdbewoonster) zich waggelend een weg banen. Helaas ontbreekt waarschijnlijk binnenshuis een kattenbak zodat deze drie vleeshompen hun behoefte tussen het koffiedrap bij de buren doen.

Waarschijnlijk krijgen genoemde viervoeters binnenkort weer een 'hete balletjes dieet' om hun aktiviteit enigszins te vergroten. (van de eigenaars van genoemde tuin dus). Zou dit voor onze buren ook helpen? Hun communicatiekanalen zitten namelijk grandioos verstopt en zij groeten alleen middels het uitslaan van een goed zichtbare stofdoek of het werpen van zulke dodelijke blikken dat hun rimpels inmiddels zo sterk gegroefd zijn dat elke vorm van plastische chirurgie onbegonnen werk is.

Verder ervaren onze buren alleen al het zien van ons als dusdanig bedreigend dat zij zelfs hun hobby: het minimaal twee tot drie keer wassen van hun auto, ervoor staken en halsoverkop met spons of zeem naar binnen vluchten! Zijn wij werkelijk zo bedreigend? Als wij boodschappen doen is het eigenlijk niet zo dat dan gelijk de zaak leegloopt.Oké, wij werken niet voor een modellenbureau maar we hebben echt geen wapens op zak. Nou ja, onze humor misschien! Maar die is werkelijk de laatste jaren nodig geweest om bijvoorbeeld onze buurvrouw die in de tuin haar tong naar ons uitsteekt, toe te kunnen lachen.

Tenslotte: wij zijn gewend geraakt aan het minimaal drie keer stofzuigen per dag, het altijd uitslaan van een stofdoek als wij de deur uitgaan of mensen ontvangen, het zeer agressief met de voordeur smijten als hun auto niet op HUN PLEKJE kan staan. Het door de schutting naar binnen gluren hebben we opgelost door luxaflex.

En nu! Uiteraard de vlag uit op de dag dat hun huis te koop werd aangeboden.
En als de verhuiswagen komt? Dan versieren we de voortuin en geven we een kaktus als afscheidcadeau. Of een stofdoek?

Groetjes, de Buurvrouw