De Vervelende Buren Pagina

VLAARDINGEN - Jaren lang was ik een fervent kijker van de Australische televisieserie 'Neighbours', die de BRT dagelijks uitzond. Ramsey Street, het decor van de serie, kende dag in, dag uit goede en slechte tijden; burenruzies, buitenechtelijke verhoudingen en frauduleuze praktijken. Genieten was dat! In zo'n straat zou iedereen wel willen wonen, want daar gebeurt nog eens wat.

Sinds september vorig jaar heb ik zelf nieuwe buren: een jong Opel-Astra-gezin met twee kinderen. Op het eerste gezicht zou je bijna denken dat het gewoon twee aardige mensen zijn met een paar etterjong, maar als je langer naast ze woont, merk je dat die kinderen leuker zijn dan hun truttige, mutserige ouders.

De eerste dag was alles nog koek en ei. Hij, we noemen hem voor het gemak John, komt een kan water halen omdat zijn hoofdkraan nog niet is aangesloten. Natuurlijk hield ik even een zeikpraatje met die man. Je kent het wel. Zo van: "Schieten jullie al een beetje op?"

Na een paar weken stond ie weer voor de deur met de vraag of we mee wilden betalen aan zijn nieuwe schutting. Schutting, schutting? Laat ik nou toevallig een teringhekel hebben aan afscheidingen. Het antwoord was dus ronduit NEE. Het geeft me altijd zo'n opgesloten gevoel, zo'n schutting. Maar, zet 'm gerust neer hoor John, 't is jouw tuin!

Nadat de schutting was geplaatst, bleken de buren toch nog wat problemen te hebben met onze schitterende, kolossale conifeer. Johns argument luidde toen: "Tja, we hebben zo weinig licht op de bovenverdieping." Vooruit dan maar, dachten wij, als je er last van hebt, haal er dan maar een stukje af. Vervolgens heeft onze fijne buurman de boom half aan flarden gezaagd met zijn weluitgeruste Black & D., zijn vrouw ging ongevraagd hard aan de slag met overhangende takken van andere bomen en wij hadden het inmiddels wel met ze gehad.

Als druppel op de hete plaat kwam John ook nog eens klagen over het volume van de stereo om zes uur 's avonds, waarop hij doorverwezen werd naar een hutje op de hei. Ik bedoel: ze hebben het gewoon maar te slikken dat de stereo hier af en toe wat harder staat. Als het nou op een onchristelijk tijdstip was geweest, had ik 'm nog wel gelijk kunnen geven, maar om zes uur 's avonds?!

Sindsdien hebben we er een nieuwe hobby bij: de buren zieken. En dat kwam mooi uit, want zoveel hobby's heb ik namelijk niet. Ik verdenk John ervan, als ie voor de zoveelste keer weer eens voor de deur staat, dat ie gestuurd is door zijn vrouw. Hij heeft volgens mij niets te vertellen bij zijn vrouw, die echt zo'n Conny Vink-type is. Als ik niet beter zou weten, zou ik denken dat zij een zwaargeschapen ex-stewardess is en hij een onbehaarde groenteboer, die trouwen moesten omdat ze teveel in- en uitgecheckt hadden op zolder.

Zelfs in Ramsey Street liepen niet eens dat soort vervelende figuren rond. 't Is dat ik niet op tv wil, anders had het een leuk item geweest voor Frans Bromet. Ken je die uitdrukking trouwens van die verre neef en die goede buur? Ik zou zeggen: beter een verre buur dan een goede neef.