De Vervelende Buren Pagina

Twee jaar geleden werden mijn vriendin en ik de trotse eigenaar van de helft van een mooie twee onder een kap woning. Uiteraard brachten wij een verplicht bezoekje aan onze nieuwe buren.

Best aardige mensen, ik vond het alleen wel raar dat tijdens ons gesprek alle omwonenden de revu passeerden met al hun kwalen en narigheden. Kan best dacht ik, maar ik ben van het type eerst zien dan geloven. Het was vooral de buurvrouw die het woord deed. Het was duidelijk hoe de rolverdeling bij hen lag. De buurman kwam niet veel verder dan de vraag of ik het glas in lood toch wel liet zitten.

Een week later waagde ik me weer eens aan een gesprek met de buurman. Hij stond op straat naar zijn huis te kijken. Hij vertelde me dat zijn neefje de boel bij hem op kwam schilderen en vroeg me of het goed was om het voorkantje van onze gedeelde dakkapel ook mee te laten schilderen, "anders krijg je zo'n rare scheidslijn precies in het midden", "en van de vorige eigenaar mocht het ook altijd" voegde hij er aan toe. Nu wilde ik m'n dakkapel (mijn kant ongeveer een meter bij een meter)niet eens het "boerengroen" hebben dat zij wilden, maar om als kersverse buren gelijk de vervelende buurman uit te gaan hangen leek me ook geen goede start. "Geen probleem" zei ik dus, en als ik zelf aan schilderen toe zou zijn na een jaar of zo (ik moest nogal veel verbouwen) zou ik het wel in de kleur schilderen die wij wilden.

Na ongeveer 4 weken was dus alles geschilderd. Ook mijn deel van het dakkapell. 's avonds liep mijn buurman wat zenuwachtig heen en weer voor m'n huis en ik nodigde hem uit even binnen te komen. Dat was goed zei hij, want hij had ook nog wat voor me. Na wat aarzelen overhandigde hij mij een rekening van 375,- voor het schilderwerk! Was ik dan echt zo naïef geweest? Met een rode kop en bloeddoorlopen ogen heb ik hem de deur uitgewerkt. De relatie tussen ons en de buurtjes is sindsdien flink bekoeld. Enkele maanden later heb ik toch maar betaald.

De buurman leeft inmiddels niet meer (daarmee heb ik echt niets mee te maken gehad hoor!) en de buurvrouw vertelde me pas dat ze gaat verhuizen. Het zal mij benieuwen wie er naast me komt wonen.

Nu ben ik eindelijk ook zelf aan het schilderen geslagen, en ik denk dat ik m'n nieuwe buurman maar eens vraag of het goed is om ook zijn dakkapelletje mee te schilderen, "anders krijg je zo'n rare scheidslijn precies in het midden", "en van de vorige eigenaar mocht het ook altijd"...