| (20) "Burenliefde" |
|
|
|
| maandag, 21 augustus 2000 17:43 | |
|
Leuk, nieuwe buren, we waren benieuwd...... Een half jaar later was er niet veel veranderd. Boren, timmeren, zagen, het liefst na tienen. Volgens mij moest er elk moment een fraai houten jacht de tuin in worden geduwd, dat kon bijna niet anders. Normaal hierover communiceren lukte niet en al snel kwamen we erachter dat als we ten einde raad dezelfde taal spraken (met de schoen tegen de muur), het gesodemieter ophield. Toch nog een manier gevonden om te slapen. Trap op, trap af, soms wel twintig keer achter elkaar, smijten met deuren, geluiden alsof er kat levend gevild wordt, je wordt er compleet gestoord van. Toen het begon te zomeren kwam de padvinder in de buurman naar boven en werd er een vuurkorf ten tonele gevoerd. De vuurkorf is een instrument waarmee men moeiteloos de sociale intelligentie van buren vast kan stellen. Op vrijwel elke mooie zomeravond wordt er een kruiwagen hout gekloofd en opgestookt, twee meter vanaf ons huis.... Aan de ene kant de buren gezellig samengeschaard rond het kampvuur en aan de andere kant een hoofdpijnverwekkende stank en rook, as- en kooldeeltjes die op ons huis terecht komen, het moet allemaal maar kunnen. De luifel heeft inmiddels een (voor de buren duidelijk zichtbaar) mooi ingetrokken aslaagje gekregen dat zich niet makkelijk meer laat verwijderen. We kunnen niet meer van huis zonder vast te stellen dat werkelijk alle ramen gesloten zijn om 's nachts geen slaapkamer aan te treffen met een heerlijke rustgevende stookgeur. Buren bedankt ! Vanaf de eerste dag hebben ze er blijk van gegeven geen prijs te stellen op een normaal contact als buren. Op zich niet uniek, maar ik vraag me wel af waar dat voor nodig is. Je hoeft echt niet elke dag door de tuin te hossen dat je zo blij bent dat je langs elkaar woont, maar het is wel zo handig als je elkaar op zijn minst een beetje kent, dat kan veel misverstanden voorkomen en de onderlinge tolerantie wordt groter. Een goede verstandhouding is goud waard.... |


