De Vervelende Buren Pagina

Het begon allemaal in een Brabants dorpje.

Wij hadden het geluk om een mooi huis te kunnen kopen en waren er hartstikke trots op. De buren leken wel aardig en we hadden nog aan de Makelaar gevraagd of de huizen gehorig waren of niet. Nou dat bleek niet echt zo te zijn. Dus wij trots getekend en eigenaar van een achteraf gezien Spookhuis.

Tijdens het werken in het huis hebben wij aan beide kanten buren gevraagd of ze kleine kinderen hadden en of we aan bepaalde tijden moesten voldoen. Dit hoefde aan twee kanten niet dus wij netjes tot 10 uur iedere avond bezig in het huis. Naast ons aan de rechterkant was men bezig met het verbouwen van de schuur, dus wij besloten de jongste van toen 6 maanden maar aan de voorkant te leggen.

Het was gezellig en het eerste jaar hadden we wel een beetje contact met de buren. Maar op een gegeven ongenblik kwam één kant ineens niet meer. Ik ben daar nog naar toe gegaan en heb gevraagd of er iets niet goed was gegaan, maar er was niets aan de hand. Nou prima, je hoeft voor mij niet altijd bij elkaar over de vloer of net wat te zijn. Maar het geval was dat hij voor zichzelf was begonnen en de schuur werd een kantoor. Nooit aangevraagd aan de gemeente of wat dan ook, gewoon gebouwd. Ook was er ineens overdag en, s-nachts erg veel lawaai van mensen met hakken over de tegelvloer tot deuren die dicht werden gegooid en veel stemmen. Wat was het geval. Het was een productiebedrijf van iemand die bij de plaatselijke omroep werkte (tv) en die had cameramannen ingehuurd en nog twee vrouw personeel en dan hij zijn vrouw en haar zoon waren vaak aanwezig. Te kust en te keur kwam men thuis, of bekeek men met veel geluid de videobanden, het was heel erg. Wij hebben nog wel eens gevraagd of ze rekening met onze kinderen konden houden, maar ook vonden we het niet normaal dat er naast ons ineens een B.V. zat. 6 auto's meer in de straat en heel veel geluidsoverlast. Het is zo dat de funderingen aan elkaar zitten en dat de muren één steens zijn.

Het hielp allemaal niets, maar wij zijn op een gegeven ogenblik wel naar de gemeente gegaan en die wisten er helemaal niets van. Ook had ik een politieman uit onze straat gevraagd of dit allemaal zo maar kon ook wat betreft de Hinderwet. Ik vroeg hem of hij dat voor mij uit kon pluizen. Wat hij toen heeft gedaan maakte veel kapot voor mij in de buurt. Hij heeft aan heel veel mensen gevraagd of die ook last hadden van het bedrijf etc.... Ik ging dus flink over de tong. Ja en je komt daar als laatste wonen dus je hebt totaal geen recht van spreken.

Ik heb ook gefilmd op een gegeven ogenblik , vooral de tijden dat de hele bubs van het bedrijf aan kwam en weer vertrok. Meestal na 11 uur 's-avonds kwamen ze thuis en 's ochtends rond 7 uur of iets later vertrokken ze weer. Toen ik nogmaals gevraagd had of ze er rekening mee wilden houden dat mijn twee kinderen wakker werden van het lawaai kreeg ik scheldwoorden etc. te horen. Dit komt ook omdat natuurlijk de gemeente toch eens een kijkje had genomen en er een balletje was gaan rollen. Gelukkig was er één buur die bereid was te helpen en die het zakelijk gezien ook belachelijk vond dat zo'n zaak in een woonwijk mocht. De andere buren en overburen vonden het ook belachelijk, of niet kunnen, maar zij hadden geen overlast en bemoeiden zich er niet mee.

De andere kant buurman had in de tussen tijd een busmaatschappij kaal geplukt. Hij was directeur en had op papier in België een zaak opgezegd en heel veel geld daar naar toe gesluisd Wilde nog met het geld bij een vrouw in Polen een Poesta beginnen, maar daar lukte het niet zoals hij het wilde en op hangende pootjes kwam hij terug. Wij wilden nog wel goedendag zeggen, want hij had al heel wat keertjes gelogen etc.. en als iemand zoiets doet dan willen wij daar niet verder mee.

Dat was dolle pret want die twee buurmannen die elkaar totaal niet moesten vonden elkaar ineens en hadden een slachtoffer. (tenminste dat dachten ze) Ze werden weer een beetje aardig voor elkaar. Ik ben in de krant voor schut gezet etc... Als de ene buur stil was begon de andere . Die ex directeur besloot van het geld maar een aanbouw te maken en probeerde alles zelf zoveel mogelijk te doen. Hij had ook tijden dat je dacht van spoor je niet ofzo. Vooral als hij om twee uur zijn douche deur er probeerde in te doen of nog wat te schuren had. Het rare is dat hij op een gegeven ogenblik toch weer werk kreeg bij een gemeente en van daaruit een ander functie kreeg bij een woningbouwvereniging. Het is ons nog steeds niet duidelijk hoe dit kon? Maar we hebben natuurlijk wel een vermoeden. Toen werd het weer een beetje dragelijk van die kant.

De ander buurman (tv) die kreeg te horen dat hij moest stoppen met zijn werk in de berging. Ja het hek was van de dam. Tjonge wat was hij kwaad. Hij schreef ons brieven met valse aantijgingen, scheldwoorden en is zelf bij ons aan de deur geweest met de woorden dat hij ons kapot zou maken. etc.....

Toen is hij plots overleden en eerlijk gezegd hadden wij wel een soort van opgelucht gevoel. Zeker wat de zaak betrof. Maar ineens kregen wij een uitnodiging voor de rechtbank omdat zijn vrouw het door wilde zetten. Sinds nu vier weken geleden hebben wij de uitslag en gehoort dat we hebben gewonnen en nu is het weer foute boel. Die zoon van rond 23 á 24 jaar vind dat de muziek wel wat harder mag na 20.00 uur. Dan gaan toevallig net de gordijnen van de kinderen dicht. En het gooien met deuren etc... mag ook weer wat meer. De auto zetten we liever bij de buren als bij zichzelf neer. De vrouw heeft ook alweer een nieuwe partner en die past zich ook reuze snel aan. Je kunt het niet geloven maar dit speelt nu al 5 jaar en het houd niet op. Natuurlijk klapt er bij mij ook wel eens iets dat ik boos wordt of met de deuren gooi, maar ik vind ze gewoon heel kinderachtig.

Nu kun je je afvragen moet je dan verhuizen? Dan is het antwoord Nee. Wij laten ons door niemand weg pesten. Ook al worden wij hier met de nek aangekeken door de buurtbewoners dan nog gaan wij niet weg. Jammer genoeg voelen wij ons zelf steeds sterker. Want als is de leugen nog zo snel de waarheid achterhaald hem wel.

Het is een raar maar waar verhaal , en de politie. Ach dat is een bekend verhaal toch. tot nu toe zijn wij mensen die van iedereen heeeeeeel veel begrip hebben gehad , maar nooit geen daden. Het is zelfs zo raar dat ook de ene buur die ons wel heeft geholpen hier in de buurt met de nek wordt aan gekeken.

MAAR WIJ HEBBEN GEWONNEN!!!!! en ja het was het waard anders had het bestemmingsplan er heel anders uitgezien. En het ging gewoon om een illegale bouw. De buurt moet ons eigenlijk dankbaar zijn.